پيش گفتار
     كتاب منطق بنيادين فکر به مثابه سنگ بناي اتاق فكر دو عنوان اصلی و فرعی دارد که عنوان اصلی «منطق بنيادين فکر» و فرعی «تئوري اتاق فکر» است.
    در اين گزارش تلاش شده که در همه مواضع از اصطلاحات فنی «منطق بنيادين فکر» استفاده شود و چيز جديدی برآن افزوده نشود. بنابراين مفهوم، واژگان و اصطلاحات به استخدام درآمده از متن تئوري اتاق فكر  برگزيده شده اند.
   در اين تئوري بحث را با پيش گفتاری از زيبايی شناسی شروع کرده و به فلسفه زيبايی پرداخته است. در پيش گفتار به مباحثی مانند: فلسفه هنر، فلسقه زيبايی، تاريخ تفکر، فلسفه هنر، مسايل بنيادين تفکر هنری، مسئله زيبايی شناختی تفکر، پديده های زيبايی شناختی، هنر انسانی، زيبايی شناسی هنری، تقسيم هنر به جاودانه و ناجاودانه، مفهوم زيبايی شناسی فلسفی، حقيقت زيبايی، عقلانيت زيبايی شناختی، خاصه های زيبايی، زندگی هنری و فکری، دغدغه های هنرمند، نمادهای نمايشی، خوشی زيبايی، پديده های زيبايی، زيبايی شناختی، خاستگاه هنری، زيبايی فکری، زيبايی خردی، احيای هنر و حکمت هنر پرداخته است.
مقدمه
   مقدمه منطق بنيادين فكر با پرسشی آغاز شده كه چگونه می توان بر پرتوهای فکر سيطره پيدا کرد؟ مقدمه به مباحثي مانند خلاقيت فکر، فکر خودبنياد، باشگاه فکربنيادين و راهی برای تسخير پرتوهای فکر اختصاص يافته است.
  در مقدمه حالات فکری و مسئله فکرسازی را در کنار دغدغه فکر دنبال کرده و به سه شناسايی ذهنی، مغزی و فکری توجه کرده است.
فلسفه فکر
   فلسفه فكر با چيستی فکر آغاز شده و از چگونگی پديداری و ميرندگی آن بحث شده  و از فکر به پويشی روش مند و بی پايان ياد گرديده است.
     در فلسفه فکر از سه روش فکری سخن گفته است.
     الف: روش اصل موضوعی،
    ب: روش معنايی،
    ج: روش استنتاج طبيعی.
منطق بنيادين فکر
    منطق بنيادين فكر با سه رويکرد فلسفی، رياضی  و منطقی شروع شده و سپس به مفهوم فکر، مقومات فکر، خاستگاه و تعارض فکری پرداخته است. نمونه ای از آن شامل: ثابتات منطق فکر، فکرشناسی، صدق فکری، زبان فکر، قضايای فکر، فلسفه منطق،، فکر بشری، فکر متناهی، زبان فکر، زبان نحوی، زبان منطقی، زبان مفهومی، امکانات فکر، علم فکر، مفهوم سازی، مواجهه عقلانی، مشخصه فکر، نهاد فکر و عمل فکرکردن می شود.
  فکر و فهم
   در فكر و فهم مباحثی مانند فضای فکری، فضای ذهنی، وضعيت عمل، منطق ذهنی و مغزی، آگاهی سازی، ويژگی های فکر، پرسش بنيادی حوزه تفکر، هستی فکر، خاصيت فکر، عمل تفکر، شالوده فکر، امکانات تصوير سازی، شناخت ذهن و مغز، دشواری هستیِ ذهنی، فهم حقيقت ذهن، مبادی پديداری فهم، مسئله فهميدن، عقلانيت دانايی و عرفی، فهم بشری، گوهر فهم بشری، جهان فکر، جهان مغز، جهان ذهن، جهان عمل، پژوهش های شناختی، فکر و زبان، علم شناخت، مسئله ذهنی و فهم، مدل های فهم، منطق آگاهی، سير منطقی فهم، فهم پذيری، تاريخيت فهم، آرمان گرايی و فهم بشری طرح شده است.
 فکر و آگاهی
    فكر و آگاهي با مبنای آگاهی و پرسش از تصور و روش آن در فکر شروع می شود. در اين بحث، ذهن و مغز ديباچه آگاهی سازی قرار گرفته و کاوش در جهان ذهن و مغز دنبال شده و در چگونگی آگاهی و ترسيم قلمروها و ماهيت ذهنی و مغزی توضيح يافته است.
   در فكر و آكاهي از تحول فلسفی فکر و تحول انديشه و متعلق شناسايی بحث شده و آگاهی به دو بخش روساختی و بنيادی تقسيم گرديده است. در اين بخش به تفکيک ذهن و مغز، تصور مفهومی، آگاهی فکری و زيرساخت های تصور توجه شده است.
   سپس از سه اصالت در سه جهان سخن گفته شد كه يکی اصالت واقع در جهان مغز و ديگر اصالت واقع در جهان ذهن و سوم اصالت واقع در جهان فکر است.
   در ادامه مفاهمه فکری در صدد طرح مفهوم ذهن و مغر، مفهوم حقيقی و مجازی، مفهوم فکر، مفاهيم فکری و زبانی، سرچشمه مفاهيم، روند مفهوم سازی، مفهوم شناسی و تصورسازی برآمده است.
روش اصلاح فكر
   روش اصلاح فکر سيستمي سامان يافته در وضع بشری است. اصلاح فکر در سه عرصه صورت گرفته است .
     1ـ فراگيری فکر برای سفر به اعماق هستی.
     2ـ تحول انديشه در سير انديشه سازی،
     3ـ اصلاح فکر به مثابه اصلاح تصور بر اساس منطق شک.
تصور و فكر
   تصورات ابزار فکرسازی ناميده مي شوند. چون در فکرشناسی هر فکری با تصور فکر ممکن می شود. در اين بخش مسايلی مانند امکان فکرسازی، تقسيم تصور به حقيقی  و مجازی، تصور به مثابه کشف حقيقت، طرح تصورات و تصديقات ذهنی، اصلاح باورها، آزمودن فکر، جستجوی سعادت حقيقی، فکر در جهان واقعی، جستجوی خيرحقيقی، خير به لحاظ وجودی، پيروی کردن از قواعد فکر، خوابگردی فکری، بازسازی فکر، پديدارشناسانه فکر، فکر نشانه شناسی، خاصيت اصلاح گرايانه فکر، فکرشناسی، واژه شناسی، مدل های فکر اصلاحی، داوری فکر، فکر بديهی، ابزارهای طبيعی فکر، پديده فکر، حالات فکری، روش شناختی فکر، پديداری فکر، هنر فکر اصلاحی، واقعيت فکر، مواضع فکر اصلاحی، فکرشناسی، اشکالات فکری، فهم فکر اصلاحی، توهم فکر اصلاحی، انديشه حقيقی، تصور حقيقی فکر، فکر مفاهمه ای، شک تصوری، شک حقيقی، وضع بشری و بازی فکری طرح شده است.
خودآگاهی فکر به خود
   خودآگاهي فكر به خود يکی از دقيق ترين و عميق ترين مباحث منطق بنيادين فکر است. اين بحث با منطق فکرشناختی آغاز شده تا فهم خودآگاهی فکر به خود ممکن شود. يعني هم از خودآگاهی فكر به خود كاوش شده و هم به نوبنيادی آگاهی بشری توجه گرديده است . در اين کتاب خودآگاهی در سه مدل نشان داده شده است.
  1ـ حالت نحوی که نشانه روی به آگاهی است.
  2ـ حالت منطقی که در سنجش صورت بندی ارائه می شود.
  3ـ حالت محتوايی که درگيری ذهن و مغز برای دريافتن فکر و آگاهی است.
      بحث منطق بنيادين فكر با طبيعت آگاهی فکر و تجربه آگاهی در پويش های فکری دنبال شده و دغدغه آگاهی فکر به خود  را  دارد تا بديهی پنداری فکر را بيان کند.
   در اين بخش به مطالبی مانند: نهاد فکر، آگاهی فکری، توليد آگاهی، معماهای خودآگاهی، خاصه های فکر، چگونگی آگاهی سازی، نحوه مواجهه با مسئله های ذهنی، آگاهی سازی، آگاهی هوشيار و ناهوشيار، منطق فکر، پديداری آگاهی، فکرآگاهی، آگاهی عمومی، فکر فلسفی، پرسش فلسفی، آگاهی بشری، مفهوم سازی، آگاهی سازی، طرح آگاهی، مدل های خودآگاهی فکر، امکان آگاهی، تجربيات فکری، آگاهی شناسی فکر، احکام بشری، پديداری آگاهی، جايگاه فکر، مغزشناسی، ذهن شناسی، سه فقر بنيادی و بازنمايی فکر اشاره شده است.
احيای فکر بنيادين
   احياي فكر بنيادين کار ملی است. اين استراتژی، مرکز پژوهش های فکر بنيادين را در طول اتاق فکر، انديشکده و انديشگاه قرار داده و بر ضرورت کرسی فکر گواهي داده است. 
   در اين بخش نکاتی مانند پژوهش در وضعيت فکر، زيرساخت های فکربنيادين، صورت بندی فکر، تعامل ذهن و مغز، منطق معناشناختی، جهان فکر، وضع فکری، تأملات بشری، جهان سه گانه، خاصيت ذهن و مغز، مسئله آگاهی، فکربنيادين، فکر بشری، پديداری مفاهيم، زبان فکر، فکرآگاهی، محتوای فکر، فکر مصنوعی و واقعی، رابطه فکر با ذهن، واقع گرايی و احکام فکری به بحث گذاشته شده است.
مسئله تفکر در فلسفه
    اين بخش به طرح فقر فلسفی و فراموشی فکر در فلسفه پرداخته است. در اين بخش به نحوه ساخته شدن فلسفه و پرسش بنيادين از هستی و نيستی و چيستی انسان و پرسش فکری توجه شده است. هم چنين به چگونگی فهم فلسفی ار فلسفه، تفکر و سؤال مندی، تفکر فراگير، موضوع تفکر، چيستی فلسفه، تقسيم فلسفه به ذهنی و مغزی، چيستی متافيزيک، تفکر متافيزيکی، تفکر فلسفی، مدل های فلسفه، پايان فلسفه، هستی شناسی، عصاره تفکر، تفکرعقلانی، تفکر علمی، جهان بشری، تفکرتمدن، وضعيت فلسفه، احساس های تفکيک گرايی، مسئله فقر تفکر، تفکر وضعيت و وظيفه، ذهن بشری، چهار پرسش بنيادی، پژوهش های فلسفی، ذهن فلسفی، فکر فلسفی  وگستره تفکر توجه شده است.
وضعيت کنونی تفکر در فلسفه
   با نگاهی به منطق فهم پيشين فلسفه، احيای منطق تفکر فلسفی و نيز احيای منطق پرسش آفرين پيوسته است. در اين بخش فلسفه به سه دوره يونانی، مسيحی و اسلامی تقسيم شده است و در هر سه فلسفه، دغدغه فهم آفرينش، رابطه آن با جهان و فهم آفرينش وجود دارد.
    اين بخش با پرسش از کجا آغاز کنيم؟ شروع شده و رويکرد مفاهمه ای بر پايه تئوری فهم پذيری را پيشنهاد می کند. هم چنين در چند مرحله پرسش از کجا آغاز کنيم؟ را طرح می کند و در هر مرحله به نحوی به آن پاسخ می دهد.
   در پايان اين بخش از احيای وضعيت انديشيدن، احيای روش انديشيدن فلسفی،احيای آرمان های فلسفی،احيای تفکر نقاديگری، احيای تفکر مسئله سازی،احيای منطق پرسش آفرينی، احيای انديشه خودآگاهی و احيای فکر فلسفی بر پايه تأملات خردی و به ويژه فلسفه فکر بحث شده است.
استراتژي فكر
   در استراتژی فکر از ساختار استراتژی، نظام مند کردن استراتژی و سازمند کردن آن بحث گرديده است.
جهانی شدن فکر
   در جهاني شدن فكر، خاصه های فکر، خاصه های ذهن شناسی، شناخت ذهنی از جهان واقعی، آگاهی از وضعيت جهان امروز و تقسيم بندی از جهان توجه گرديده است.
موانع انديشيدن
   در اين بخش سه مسئله روش، پديده و موانع انديشيدن بحث شده و نشان داده كه موانع انديشيدن چند جانبه است که شامل انديشيدن درباره اشيای وجودی، خاصه های پديداری، خصلت های انديشه بشری، ناتوانی فکری، فقر امکانات ذهنی و مغزی و ناهماهنگی زمينه های اجتماعی، فرهنگی، سياسی و حکومتی مي شود.
تمهيداتی برای فکرسازی
   تمهيداتي براي فكرسازي طرحی برای فکرسازی روش مند است. در اين بخش به سه فکر حقيقی، مصنوعی و درونی ملاحظه شده است.
   در اين بخش مباحثی مانند نسبت فکر با بشر، تفکر در ايران کنونی، صورت بندی اتاق فکر، ملازمات فکر، منطق عملی، خاصه های فکر، فراگيری فکر، فکرشناسی، تاريخ فکر، منطق فکرشناسی، معرفت شناسی فکر، تصورپذيری ، مردم پسندی، امکان فکرسازی، فعاليت عقلانی، رؤياهای ذهنی، فکرتاريخی، فکر و صدق و کذب، منابع نخستين فلسفه، فکر محض، حقيقت بشری، فکر استعلايی، مفهوم پايه، فکرگرايی، مسايل فکر، فکرشناختی، احکام فکری، طبيعت مفهومی، مفاهمه فکری و فکرشناسی بنيادی طرح شده است.
فلسفه فکرسازی
   فلسفه فكرسازي با پرسش از فکر چه می دانيم؟ شروع شده است. اين فلسفه، استراتژی فلسفي برای فلسفه سازی بنيادی است.
   اين بحث را با چيستی فلسفه و چگونه فکری بودن آن پی گرفته و باور يافته فلسفه فکر، خاصيت متطق فکر دارد. در اين بخش به ملازمات فکری و تحليل فکر توجه شده است.
تئوری اتاق فکر
   اتاق فكر، ساختاري به مثابه مفهوم ستاني، مفهوم پژوهي و مفهوم سازي در حوزه انسانی است. يعني اتاق فکر، اتاقی برای فکرکردن و انديشيدن روش مند در خانه تاريکی هاست.
   اتاق فکر در وضع بشری تاريک است و صورت بندی آن در مناسبت های فکرسازی روييده  می شود. يعني هر فکر با سياه چاله ای مواجه است که به کندی روزنه ای از روشنايی درآن ديده می شود.
ادبيات اتاق فكر
   ادبيات اتاق فکر، ادبياتي نوبنياد است و بر سيستمی بودن اتاق فکر تأکيد می ورزد. اين ادبيات به دليل نوبنيادي دچار كج تابي هاي زباني شده است. شگفت آن كه هنوز در باره اتاق فكر فرهنگ سازي صورت نگرفته است.
ضرورت اتاق فكر
   ضرورت اتاق فکر در پايگاه فکرسازی فكر، بازسازی اصلاح فکر و بانک اطلاعات فکر نشان مي يابد. در اين صورت اتاق فکر مرکز کارشناسی استراتژيست هاي فکر است و اتاق بحران و مشاوران بيرون از اتاق فکر مي باشد. 
کارگاهی برای فکرسازی
   نظريه اتاق فکر، مدل جديدی در گفتمان فکرسازی بشر است. در اين نظريه، سه مفهوم از مفاهيم پايه اتاق فکر به شمار آمدند.
    الف: کارگاه فکرسازی در کنار کارگاه دانشی.
     ب: فکر پژوهی در کنار دانش پژوهی.
     ج: مفهوم مسئله سازی فکر در کنار پارادايم های مسلط دانشی.
   اتاق فکر در مفهوم وسيعتر ديباچه ای برای به وجود آمدن انديشکده و انديشگاه و سپس کرسی فکر است.
ايده فکر اقتصادی
    ايده فكر اقتصادي مقاله کوتاهی است که در آن به نقشه مفهومی اقتصاد ملی توجه شده است. در اين گزارش تاكيد شده اقتصاد ملی با ايده فکر اقتصادی شروع می شود و  سپس مشخصه خود را در دولت ملی نشان می دهد. بنا به اين منطق،  اقتصاد ملی، استراتژی برای زنده كردن و گشودن وضعيت فکراقتصادی در حوزه عمومی است.
روشی برای فکر کردن
     روشي بودن فكر با دانش و فکر بنيادين شروع می شود. سپس از دو خاستگاه سطحی و عمقی فکر سخن به ميان آمده است.
مرکز پژوهش های فکر
    منطق بنيادين فكر، پژوهشهاي فكر بنيادين را جدی گرفته و در عرصه های مختلف از مفاهيم آن ياد کرده است. بنا به اين باور همان گونه دانش پژوهی در خانه علم لازم است، فکرپژوهی از ضرورت بيشتری برخوردار است. در اين بخش به مدلي از فکرسازی اشاره شده و مباحث جامع فكر، ذهن و آگاهي در كتاب تالار آگاهي و گواهي به تفصيل آمده است.
منشور فکرسازی
    منشور فكرسازي با تکيه بر فرهنگ فکر توجيه يافته است. در اين بخش به مباحثی مانند فرصت سازی برای فکرسازی، فرهنگ سازی تفکر، روش مند کردن فکرسازی، مدل سازی فکر، فراهم آوردن شورای فکرسازی، احيای فرهنگ گفتمان فکر، احيای پژوهش های انسانی و ايجاد پايگاه فکرپژوهشی پرداخته است.
پژوهش های فکربنيادين
   پژوهش هاي فكر بنيادين به مباحثی مانند پايگاه فکرشناسی، مرز دانشی و فکری، مفاهيم کليدی اتاق فکر، وضعيت کنونی تفکر در ايران، انجمن اتاق فکر، انجمن اتاق دانش، فکرسازی، مجاری عمل اتاق فکر، پارادايم های اتاق فکر، اتاق فکر در علوم انسانی، فکر خودبنياد، کارکردهای اتاق فکر، کارنامه دولت فکر و توجيه فکری اشاره گرديده است.
چرا پيکار با اتاق فکر
     اين تئوري به فقر شناسايی فكر و اتاق فکر اختصاص دارد. در اين بخش تأکيد شده تئوری اتاق فکر به دسته بندی سياسی ارتباطی ندارد. اين تئوري بنا دارد مدل منطق بنيادين فكر را از ورود به گرداب سياست زدگی و عوام زدگی دانشگاهی و پژوهشگاهي نجات دهد.
     اين تئوري، پيکار با اتاق فکر را شوخی ساده لوحی در حوزه عمومی می داند. چون اتاق فکر، ستاد سياست بازی انتخاباتی يا اتاق بحران و مشاوران وزارتي نيست. اين اتاق، مکانيزمی برای فكرستاني، فکرشناسی و فکرپژوهي و فكرسازی جهت احراز امنيت ملی بر پايه منافع و مصالح ملی است.
   در اين تئوري تاكيد شده كه استفاده غيرفکری از اتاق فکر برای هر گرايش سياسی ممنوع است. از نظر اين تئوري اغلب مباحثی که در دانشگاهها، پژوهشگاهها، وزارتخانه ها و رسانه ها از اتاق فکر گفته شده، برداشت عرفي از اتاق فکر بوده و همه رويکردی غيرفکری از اتاق فکر داشته اند كه با اتاق فكر به مثابه منطق فكر متفاوت است.
     در پايان منطق بنيادين فکر می خوانيم نه آن چه در رسانه ها از اتاق فکر ياد می شود حاوی جامعيت منطق بنيادين فکر است و نه آن چه به محالفت از آن صورت می گيرد، مخالفت از اتاق فکر بنيادين است. من احساس می کنم كه نه موافقان و نه مخالفان هيچ يک دغدغه اتاق فکر ندارند. چون نه مفهومی برای اتاق فکر ساخته اند و نه مفاهيم ساحته شده را به نيکی دريافتند و تنها واژه نحوی اتاق فکر را در ادبيات عرفي به کار می گيرند که فاقد مفهوم، معنا و منطق فکری در جامعه فكري است. 
                                 سيد يونس ادياني