|
تفکری در فلسفه دکارت |
|
|
|
25 فروردين 1386 ساعت 09:34 |
|
مفاهمه با دکارت شامل سه مفاهمه می شود. مفاهمه اول در باره تأملات در فلسفه اولی، مفاهمه دوم به گفتار در روش و مفاهمه سوم به اصول فلسفه و انفعالات نفس اختصاص دارد. در پيش گفتار تفکری در فلسفه دکارت می خوانيم مفاهمه با فلسفه دکارت به واسطه نوفهمی فلسفه او ميسر می شود. در نوفهمی فلسفه دکارت دو پديدارشناسی لازم است. الف: پديدارشناسی زبانی از نوع مدل سوسور و چامسکی، ب: پديدارشناسی تفکری از نوع مدل سينوی و کانتی. اين دو پديدارشناسی دغدغه دکارت را می شناسانند. دغدغه دکارت شامل درست به کار بردن عقل و طرح شک دستوری بوده است. در مقدمه اشاره شده که فلسفه جديد با تفکر فلسفی دکارت شروع شده و هنوز از آن نرسته است. تفکری در فلسفه دکارت به سه مفاهمه پيچيده شده که هر يک به بخش هايی از تفکر او پرداخته است. مفاهمه اول شامل شش تفکر می شود. تفکر اول به مبادی تفکر، شک و يقين، فهم پذيری، آغاز معرفت بشری، تشابه خواب و بيداری و تفکر دوم به مبادی تفکر، شناخت انسان، جستجو در امور يقينی، خصوصيت فهم بشری، حصول معرفت بشری و تفکر سوم به راز خداشناسی، سلوک انسان شناسی و تفکر چهارم به حقيقت و خطا، رابطه محسوس و معقول، آغاز فلسفه، شناخت نفس و جسم و تفکر پنجم به معرفت حقيقت نخستين، انواع شک و يقين، مدار يقين، مجاری معرفت و تفکر ششم به يگانگی نفس و بدن، اهميت روش در فلسفه پرداخته است. مفاهمه دوم به شش بخش پرداخته که شامل عقل استدلالی، پسند عمومی، باور، امکانات شناخت، حقيقتی، شک ناپذيری، شناسايی نفس، بدن، حس و عقل پرداخته است. مفاهمه سوم به مباحثی مانند مسئله عقل، ذهن، جسم، ساده با پيچيده، شک، مغالطه، خوابگردی، بيدارگردی و روشن بودن روان نسبت به جسم اشاره شده است. |
|
|