مفاهمه با دکارت شامل سه مفاهمه می شود.
 مفاهمه اول در باره تأملات در فلسفه اولی، مفاهمه دوم به گفتار در روش و مفاهمه سوم به اصول فلسفه و انفعالات نفس اختصاص دارد.
 در پيش گفتار تفکری در فلسفه دکارت می خوانيم مفاهمه با فلسفه دکارت به واسطه نوفهمی فلسفه او ميسر می شود. در نوفهمی فلسفه دکارت دو پديدارشناسی لازم است.
 الف: پديدارشناسی زبانی از نوع مدل سوسور و چامسکی،
 ب: پديدارشناسی تفکری از نوع مدل سينوی و کانتی.
 اين دو پديدارشناسی دغدغه دکارت را می شناسانند. دغدغه دکارت شامل درست به کار بردن عقل و طرح شک دستوری بوده است.
 در مقدمه اشاره شده که فلسفه جديد با تفکر فلسفی دکارت شروع شده و هنوز از آن نرسته است.
 تفکری در فلسفه دکارت به سه مفاهمه پيچيده شده که هر يک به بخش هايی از تفکر او پرداخته است.
 مفاهمه اول شامل شش تفکر می شود. تفکر اول به مبادی تفکر، شک و يقين، فهم پذيری، آغاز معرفت بشری، تشابه خواب و بيداری و تفکر دوم به مبادی تفکر، شناخت انسان، جستجو در امور يقينی، خصوصيت فهم بشری، حصول معرفت بشری و تفکر سوم به راز خداشناسی، سلوک انسان شناسی و تفکر چهارم به حقيقت و خطا، رابطه محسوس و معقول، آغاز فلسفه، شناخت نفس و جسم و تفکر پنجم به معرفت حقيقت نخستين، انواع شک و يقين، مدار يقين، مجاری معرفت و تفکر ششم به يگانگی نفس و بدن، اهميت روش در فلسفه پرداخته است.
 مفاهمه دوم به شش بخش پرداخته که شامل عقل استدلالی، پسند عمومی، باور، امکانات شناخت، حقيقتی، شک ناپذيری، شناسايی نفس، بدن، حس و عقل پرداخته است.
 مفاهمه سوم به مباحثی مانند مسئله عقل، ذهن، جسم، ساده با پيچيده، شک، مغالطه، خوابگردی، بيدارگردی و روشن بودن روان نسبت به جسم اشاره شده است. 
 

 فهم پذيري، پاسخي روشن به تئوري اثبات پذيري، تئوري تاييد پذيري، ابطال پذيري و نقد پذيري است. در اين تئوري مي خوانيم كه هر چيزي در حوزه آگاهي در وضعيت فهم پذيري قرار دارد و آن چه فهم ناپذير باشد از مقوله بيماري است. يعني هر آگاهي هم خود فهم پذير است و هم فرصت فهم پذيري به ديگر افهام مي دهد تا فهم متناظر شكل گيرد.

 مفاهمه چيست؟ در چه وضع فکری قرار دارد؟ آيا هر مفاهمه، فلسفی است؟ آيا مفاهمه طرحی از فهم متناظر است؟ چگونه مواجهه مفاهمه ای صورت می گيرد؟ آيا مفاهمه و منطق فکرسازی تناسبی با منطق هرمنوتيک دارند؟ مفاهمه ها چه هدفی را دنبال می کنند؟
 مفاهمه نحوه ای بازخوانی و هم انديشی با فيلسوفان و بازفهمی انديشه ها و تعمق در متعلق فهم فلاسفه به صورت فلسفی ـ منطقی است. بدين گونه مفاهمه نه ناظر به برگردان، شرح، تفسير صوری، محتوايی، زبانی و نقد است و نه در شمار يادآوری فراموشی ها قرار دارد و هدف اصلی به وجود آوردن فرهنگ نوفهمی در مفهوم سازی، مفهوم شناسی، معناآفرينی معناشناسی و نيز طرح و فهم دغدغه ها و رويکرد انتقادی ـ عقلانی به انديشه های فلاسفه پيشين است. اين مفاهمه و ديگر مفاهمه ها به قصد پاسخ گويی به پرسش ها و دغدغه های فلسفی به رشته تحرير درآمدند. 
 

 اتاق فكر، حلقه فكرپژوهان، فكرستانان و فكرسازان است. اين حلفه هم فكرشناسان را مي پاييد، هم فكر خود بنياد را دنبال مي كند و هم به احياي فكرپژوهي و فكرسازي در جامعه فكري كمك مي كند. اتاق فكر پايگاه فكرشناسي، فرهنگ سازي فكر، مفاهيم شناسي و مفاهيم سازي بنيادين است.